Wat is het abattement ?

In het Vlaamse Gewest kunnen de kopers bij gewone verwerving van de geheelheid in volle eigendom van een woning die als hoofdverblijfplaats gebruikt zal worden, een vermindering van de heffingsgrondslag van € 12.500  genieten als ze geen ander voor bewoning bestemd onroerend goed bezitten. Die vermindering geldt eveneens voor de aankoop van bouwgronden of van onroerende goederen die tot woning verbouwd zullen worden. Bij de aankoop van een woning of bouwgrond wordt dus een eerste schijf van maximaal € 12.500 EUR vrijgesteld van registratierechten. Dit wordt het “abattement” genoemd. Deze vorm van verlaging van de registratierechten is enkel in Vlaanderen van toepassing (dus niet in Wallonië of het Brussels Hoofdstedelijk Gewest).

Hoeveel bedraagt het voordeel van het abattement ?

Het abattement bedraagt maximaal € 12.500 * 10% = € 1.250. Het is mogelijk dat de koper deze maximale vrijstelling niet geniet bij de aankoop van een zeer bescheiden woning of grond onder de € 12.500. Koopt men bijvoorbeeld een studio van € 10.000 dan bedraagt het abattement maximaal € 10.000 * 10% = € 1.000.

Is het abattement ook van toepassing bij het verlaagd tarief (klein beschrijf) ?

Ja, ook als men een aankoop doet tegen het verlaagd tarief van 5 %  dan geniet men van het abattement. Het abattement bedraagt dan maximaal € 12.500 * 5% = € 625.

Is het abattement ook van toepassing bij de aankoop van een sociale kavel ?

Ja, ook als men een aankoop doet tegen het sociaal tarief van 1,5 %  dan geniet men van het abattement. Het abattement bedraagt dan maximaal € 12.500 * 1,5 % = € 187,5.

Het abattement is enkel van toepassing bij een 'zuivere aankoop'

Dit wil zeggen dat er geen abattement is bij o.m. :  een ruiling; de verwerving van een onroerend goed bij de vereffening van een vennootschap; de verwerving van een onverdeeld part door een derde verkrijger bij overeenkomst of de inbreng van een woning in een patrimoniumvennootschap. Het is niet van belang of de aankoop of verkoop geschiedt onder een ontbindende voorwaarde (bv. beding van wederinkoop of onder een opschortende voorwaarde. 

Op welk ogenblik kan men van het abattement genieten ?

In principe is dit op het ogenblik van de notariële akte. Als men uitzonderlijk het compromis laat registreren, dan kan men op dat ogenblik reeds van het abattement genieten. Het is zelfs mogelijk dat de koper het compromis laat registreren, zonder dat de verkoper op de hoogte is.

Kan men van het abattement genieten, als men niet alleen de eigendom koopt ?

Ja, twee personen kunnen ieder de onverdeelde helft kopen, maar even goed kan de ene een derde, en de andere tweederden kopen. Uiteraard zal het voordeel van het abattement dan wel gedeeld moeten worden. Het heeft op dat ogenblik ook geen belang of zij die samen aankopen vreemden voor elkaar zijn in de juridische zin van het woord, of samenwonen, of gehuwd zijn …als het maar om natuurlijke personen gaat. Het abattement wordt onder de diverse kopers verdeeld in verhouding tot ieders wettelijke aandeel. Indien één van de kopers reeds een eigendom bezit, kan men niet van het abattement gebruik maken.

Wat als men slechts een deel koopt van de woning ?

Om het abattement te genieten moet wel de “geheelheid” aangekocht worden. Als men al eigenaar is van een deel van de woning (door bv. erfenis) en men koopt het andere deel van de woning aan, zodat men nu de geheelheid van de woning bezit, geniet men niet van het abattement.

Moet men de Belgische nationaliteit bezitten om van het abattement te genieten ?

Neen.

Kan ik bij de aankoop van een appartement in aanbouw op enigerlei manier genieten van het abattement ?

In principe wel maar bij zo een “aankoop op plan” is uiteraard het BTW – regime verschuldigd en is er enkel sprake van registratierechten voor wat betreft het grondgedeelte. Bijgevolg gelden hier de regels zoals bij de aankoop van een bouwgrond.

Wat met het abattement als men een aankoop doe in de loop van een echtscheidingsprocedure ?

Eén van de voorwaarden om te genieten van het abattement is dat de koper geen ander onroerend goed dat geheel of gedeeltelijk tot bewoning is bestemd in volle eigendom mag bezitten op het ogenblik van de aankoop. Moet men nu rekening houden met de woning die men met de “vroegere echtgenoot” nog bezit. Er is geen probleem als men de woning of bouwgrond aankoopt met een zgn.”clausule van wederbelegging”. Dit wil zeggen dat men de woning en kosten voor meer dan helft financiert met eigen gelden (bv. geld van de ouders). Ook als men gehuwd is met “zuivere scheiding van goederen” is er geen enkel probleem. Men bezit dan ofwel géén woning of anders de onverdeelde helft. Indien de woning deel uitmaakt van de gemeenschap kan er geen abattement genoten kan worden bij de registratie van de aankoop voor dat de echtscheiding is uitgesproken. Dus deze beslissing geldt voor iedereen zonder huwelijkscontract of als er geopteerd werd voor een gemeenschapsstelsel. Men wel nadat de echtscheiding definitief is uitgesproken als koper teruggave vragen van de betaalde registratierechten ten belope van het abattement.

Wat als de woning nog niet geschikt is voor bewoning ?

Is bij de aankoop de woning nog niet geschikt voor bewoning maar gaat men ze omvormen tot hoofdverblijfplaats, dan geniet men ook van het abattement. We denken hierbij bijvoorbeeld aan een oud pakhuis waar men een loft van maakt. Er wordt immers gesteld dat het voldoende is dat de eigendom effectief voor bewoning gebruik wordt of kan gebruikt worden.

Wat als men een woongelegenheid koopt boven een winkel ?

Ook dan geniet men van het abattement. Het moet niet gaan om een zogenaamde exclusieve bewoning.

Wat is de hoofdverblijfplaats ?

Het gaat om de woning waar men effectief en voornamelijk woont. De inschrijving in het bevolkingsregister is een belangrijke aanwijzing. Er moet dus sprake zijn van een effectief gebruik als hoofdverblijfplaats.  Het moet de koper zelf zijn die het goed effectief gaat gebruiken als hoofdverblijfplaats. Bovendien moet hij/zij de intentie hebben om er lang genoeg te gaan wonen, anders kan er geen abattement genoten worden.

Hoe lang moet men er wonen ?

Eigenaardig genoeg is er in het decreet geen termijn bepaald. Elk geval wordt apart moeten bekeken. Dit betekent dat wanneer men als koper gedurende korte tijd de woning gebruikte als hoofdverblijfplaats, de Administratie zeer zwak staat om een eventuele bijvordering te vragen. 

Hoeveel tijd heeft men om er zijn hoofdverblijfplaats te vestigen ? 

Als het over een woning gaat, heeft men twee jaar de tijd te rekenen vanaf de datum van de authentieke aankoopakte.
Als het over een bouwgrond of ernstige renovatie gaat, heeft men drie jaar de tijd te rekenen vanaf de datum van de authentieke aankoopakte.
Respecteert men deze periode niet zal het abattement teruggevorderd worden, verhoogd met een boete.

Mag men op het ogenblik van de aankoop een ander onroerend goed bezitten ?

Om van het abattement te genieten, mag men op het ogenblik van de aankoop niet voor de geheelheid eigenaar zijn van een onroerend goed, dat geheel of gedeeltelijk tot bewoning is bestemd.

Wat verstaat men onder het “ogenblik van de aankoop” ?

Bedoelt men het compromis of de authentieke akte ? In het decreet bedoelde men dat er tussen de partijen “wilsovereenstemming” moest zijn ? Dit betekent meestal het compromis en niet de authentieke (notariële) akte. Bij een openbare verkoop is er geen compromis, dus hier gaat het om de notariële akte.

Wat als ik een woning erf tussen het compromis en de notariële akte ?

Indien men een woning erft tussen de datum van het compromis en de notariële akte. Hoe is dan de situatie ? In dat specifieke geval blijft het abattement verworven. Immers om te beoordelen of de verkrijgers reeds eigenaar zijn van een ander onroerend goed dat geheel of gedeeltelijk tot bewoning is bestemd, moet men zich plaatsen op de datum van de overeenkomst van aankoop van het onroerend goed waarvoor men het abattement wil genieten. Belangrijk is wel dat men moet aantonen dat het compromis een datum heeft van vóór het openvallen van de nalatenschap. Men zou dit bv. kunnen aantonen door de datum van de aanvraag van de lening of de aanvraag van een bouwvergunning.

Wat als men een tweede woning koop tussen het compromis en de notariële akte ?

Als men een tweede woning koopt tussen compromis en notariële akte, ook dan blijft het abattement verworven. Bepalend is de datum van de wilsovereenstemming tussen beide partijen. Dit betekent in de praktijk dus het compromis.

Wat als er onjuiste verklaringen afgelegd werden ?

Wat als de Administratie een controle uitoefent en bepaalde verklaringen blijken onjuist te zijn (bv. men is volle eigenaar van een andere woning en verzweeg dit) ? Er zullen in dit geval “aanvullende rechten” moeten betaald worden. Deze rechten zijn gelijk aan de onterecht genoten vermindering. Maar er is daarnaast nog een boete verschuldigd die gelijk is aan deze aanvullende rechten. Als men dus kocht tegen het normale tarief van 10 % dan betaalt men bij onjuiste verklaringen 2 x € 1.250 of € 2.500.

Wat als men voorwaarden achteraf niet kan nakomen door overmacht ?

U koopt met het abattement maar achteraf kunt u niet alle voorwaarden nakomen. Door professionele verplichtingen – waar u echt niet onderuit kunt – kan u in de aangekochte woning toch niet uw hoofdverblijf vestigen. Wat nu ? Wordt u ook beboet ? Neen, in dit geval is er sprake van overmacht. Enkele voorbeelden van mogelijke overmacht : ° de aannemer die de woning op de bouwgrond ging zetten, ging failliet; ° een echtscheiding; ° wegens gezondheidsredenen kan de koper niet meer in een huis met veel trappen gaan wonen; ° iemand wordt werkloos en moet de woning verkopen … Bij overmacht moet men wél de aanvullende rechten betalen (bij het normaal tarief dus 1 250 EUR), maar niet de boete.

Indien u na het voorgaande te hebben gelezen, zeker weet dat er kan genoten worden van het abattement, dan is het nog van belang dat er een aantal vormvoorwaarden nageleefd worden.

Als vastgoedkantoor helpen wij u graag bij de verkoop van uw woning, ook op fiscaal vlak! Contacteer ons op het nummer 0495 60 13 06 of via Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien. .
Op weekdagen zijn wij dagelijks telefonisch bereikbaar van 8 tot 22 uur. Op zaterdag en zondag van 8 tot 20 uur.

U zoekt en woning of bouwgrond ? Klik hier voor ons aanbod

In Vlaanderen kan men genieten van de “meeneembaarheid van registratierechten". In bepaalde gevallen kunnen de rechten betaald naar aanleiding van een eerste aankoop van een woning die tot hoofdverblijfplaats dient, aangerekend worden op de registratierechten die verschuldigd zijn bij de verwerving van een nieuwe hoofdverblijfplaats. De kopers moeten dan nog enkel het verschil tussen de twee bedragen betalen. In andere gevallen kunnen ze een gedeeltelijke teruggave genieten. Deze regeling geldt enkel voor natuurlijke personen (dus geen vennootschappen). Een natuurlijke persoon die samen met een vennootschap aankoopt, kan de voordelen van dit stelsel genieten.

De registratierechten die betaald worden bij de verwerving van een nieuwe woning, worden verminderd rekening houdend met de rechten die vroeger betaald werden bij de aankoop van een andere woning. Beide woningen (de oude en de nieuwe) moeten natuurlijk in Vlaanderen gelegen zijn.

Technisch kan deze “meeneembaarheid” op de volgende manier geregeld worden:

• ofwel door aanrekening van de vroeger betaalde rechten,
• ofwel door teruggaaf bij een latere aankoop.

Voorwaarden

Een woning bezitten: om de aan de meeneembaarheid verbonden voordelen te genieten, moet men vroeger registratierechten voor de aankoop van een eerste woning in het Vlaamse Gewest betaald hebben. Het vroeger aangekochte goed moest dienen als hoofdverblijfplaats.

De oude woning verkopen: de verkoop van de eerste woning mag plaatsvinden vóór of na de verwerving van het nieuwe onroerend goed. Komt die verkoop tot stand vóór de aankoop van de nieuwe woning, dan kunnen de kopers een vermindering van de registratierechten genieten die aangerekend wordt op de rechten die bij de aankoop van de eerste woning betaald werden. Komt de verkoop tot stand na de aankoop van de nieuwe woning, dan kan het voordeel bestaan in de teruggave van registratierechten betaald bij de nieuwe aankoop.

Een nieuwe woning aankopen: de meeneembaarheid speelt enkel bij aankoop van een woning in het Vlaamse Gewest. Dit geldt dus bij de aankoop van een voor bewoning bestemd onroerend goed, maar eveneens voor een bouwgrond waarop in korte tijd een woning opgetrokken zal worden of voor een onroerend goed dat in korte tijd tot woning verbouwd zal worden.

De nieuwe woning moet binnen een bepaalde termijn (twee of driejaar al naargelang van de authentieke aankoopakte) betrokken worden.

De verbintenis om het onroerend goed te bewonen: de aankoopakte van het nieuwe goed moet een verklaring bevatten waarin staat dat het verkochte goed als hoofdverblijfplaats diende plus de verbintenis om de nieuwe woning als hoofdverblijfplaats te betrekken.

Bij verwerving van een woning na verkoop van de oude woning, kan de koper de registratierechten die hij voor zijn eerste woning betaald heeft, aanrekenen op de registratierechten die hij voor de nieuwe woning zal moeten betalen. De nieuwe verwerving moet echter een vaste dagtekening hebben binnen de twee jaar na de datum van de authentieke wederverkoopakte van de oude woning. De aankoopdatum van die laatste woning speelt geen rol.

Wanneer een vroegere hoofdverblijfplaats na een nieuwe aankoop verkocht wordt, kan men de teruggave vragen van de registratierechten die betaald werden bij de verwerving van de nieuwe woning. De termijn hiervoor bedraagt twee jaar (als de nieuwe aankoop betrekking heeft op een bestaande woning) of drie jaar (als de nieuwe aankoop betrekking heeft opeen bouwgrond waarop de koper zijn hoofdverblijfplaats optrekt) tussen de datum van de nieuwe aankoop en de datum waarop de verkoop vaste dagtekening draagt.

Wat het betrekken van de nieuwe woning betreft: de kopers moeten ze effectief als hoofdverblijfplaats betrekken binnen de twee jaar na de verwerving (of binnen de drie jaar na de aankoopakte van de bouwgrond). De wet bepaalt voorts dat de kopers de woning gedurende een voldoende lange periode moeten betrekken.

Beperkingen

Het principe van de meeneembaarheid geldt voor een maximumbedrag van 12.500 euro.

Voor de rechten betaald op het ogenblik van de nieuwe aankoop, is het niet mogelijk een bedrag aan registratierechten aan te rekenen of terug te krijgen dat hoger is dan het bedrag betaald bij de eerste aankoop.

Het totaalbedrag van het belastingvoordeel kan niet hoger zijn dan 12.500 euro per onroerend goed. Bovendien wordt het voor iedere aankoper bepaald in functie van het deel dat hij bezit.

Voorbeeld

U kocht een woning in 2000 voor een bedrag van € 200.000. U betaalde toen € 20.000 aan registratierechten. In augustus 2010 heeft u de woning verkocht. In februari 2011 heeft u een nieuwe woning aangekocht voor € 375.000. Normaal zou u dus € 37.500 aan registratierechten moeten betalen. Ten gevolge van de meeneembaarheid van registratierechten betaalt u echter slechts € 25.000. Het verschil tussen de beide bedragen bedraagt immers € 17.500. U kan dus genieten van het maximale voordeel van € 12.500.

Voor vragen in verband met de meeneembaarheid van registratierechten kan u ons contacteren op het nummer 0495 60 13 06 of via e-mail op Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.

Gemeenten waar al 10 procent van de woningen tot de categorie sociale huur- of koopwoningen behoren, zijn niet langer verplicht om bij nieuwe verkavelingen telkens opnieuw een deel sociale woningen te voorzien. 

Het Vlaamse Grond- en Pandendecreet van 2009 verplicht gemeenten om bij het aansnijden van nieuwe verkavelingen een gedeelte te reserveren voor sociale woningen. Maar gemeenten die al veel sociale woningen hebben (10 procent) worden niet langer verplicht om nog extra sociale woningen te voorzien. Dat betekent evenwel niet dat die gemeenten geen sociale woningen meer moeten bouwen, maar ze krijgen meer vrijheid om zelf te bepalen waar en wanneer ze die bouwen.

Momenteel hebben 27 gemeenten meer dan 10 procent sociale woningen. Nog eens 23 gemeenten hebben er meer dan acht procent.

Gemeenten die op datum van 28 januari 2011 reeds over 10% beschikken: 

• Antwerpen
• Baarle-Hertog
• Boom
• Dendermonde
• Dilsen -Stokkem
• Duffel
• Genk
• Gent
• Hamme
• Lokeren
• Maasmechelen
• Mechelen
• Menen
• Mesen
• Schelle
• Sint-Amands
• Spiere-Helkijn
• Temse
• Veurne
• Vilvoorde
• Waasmunster
• Wachtebeke
• Wervik
• Willebroek
• Zelzate
• Zwevegem

Als de koper van een onroerend goed waarvoor hij het volle tarief betaald heeft, dit goed binnen de twee jaar na de aankoop opnieuw verkoopt, kan hij de teruggave van de registratierechten vragen en op die manier 60% van de rechten (in het Vlaamse en het Waalse Gewest) of 36% van de rechten in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest terugkrijgen. Als om welke reden ook de verkoop als gevolg van een gerechtelijke beslissing geannuleerd zou worden, dan worden de betaalde registratierechten integraal door de belastingadministratie terugbetaald op voorwaarde dat de vordering tot annulering of tot ontbinding van de verkoop binnen een termijn van ten hoogste één jaar na de verkoop ingediend wordt.

De teruggave van de registratierechten gebeurt niet automatisch. Zij moet aangevraagd worden door middel van een verzoek aan de administratie. De belastingwet voorziet in een verjaring van twee jaar voor elke aanvraag tot teruggaaf. Die termijn wordt berekend vanaf de datum waarop het kadastraal inkomen betekend werd of vanaf de datum van de wederverkoopakte.

Bij de verkoop van een nieuw gebouw is vanaf 1 januari 2011 de bijhorende grond eveneens onderworpen worden aan btw, in plaats van aan registratierecht. De levering van een terrein wordt vanaf 1 januari 2011 onderworpen aan de btw, wanneer de volgende drie voorwaarden samen vervuld zijn. Er zal in dergelijk geval geen registratierecht verschuldigd zijn op de verkoop van de grond. 

Voorwaarden:

1. Op het terrein waarvoor de toelating werd verkregen om er op te bouwen, wordt een gebouw opgericht en geleverd. Het gaat dus o.a. over de verkoop van nieuwe gebouwen, al dan niet nog op te richten, met bijhorend terrein. Onder bouwwerk verstaat men ieder bouwwerk dat vast met de grond verbonden is, ook als het niet volledig af is. Gebouwen die nog in opbouw zijn (bv. enkel de ruwbouw of enkel een winddicht gebouw, …) worden hier eveneens bedoeld.

2. Het terrein en het gebouw waartoe het behoort worden door éénzelfde persoon overgedragen

3. Het terrein wordt overgedragen tegelijk met het gebouw waartoe het behoort. 

Wat is een nieuw gebouw?

Een gebouw is nieuw tot 31 december van het tweede jaar volgend op het jaar van de eerste ingebruikneming of de eerste inbezitneming van dat gebouw. 

Wat moet u verstaan onder bijhorende grond of bijhorend terrein? 

Het begrip bijhorend terrein heeft enkel betrekking op het kadastraal perceel of de kadastrale percelen waarvoor de toelating werd verkregen om er op te bouwen (bv. ingevolge een bouwvergunning, een verkavelingsvergunning, enz.). 

Hoe moet u de overdracht door éénzelfde persoon interpreteren? 

Het is gebruikelijk in de vastgoedsector dat men werkt met twee verschillende verkopers (vaak één vennootschap voor de grond en één vennootschap voor de nieuwbouw). Deze gangbare praktijk zal niet beschouwd worden als zijnde rechtsmisbruik, waardoor de grond dan nog steeds met registratierecht kan verkocht worden (en dus niet met btw). Hieraan is een belangrijke voorwaarde gekoppeld: men moet consequent op dezelfde manier handelen, ongeacht de hoedanigheid van de koper. 

Wat verstaat men onder de gelijktijdige verkoop van grond en gebouw? 

Wanneer het tijdsverloop tussen de overdracht van het gebouw en de overdracht van het bijhorend terrein zo kort is dat de wezenlijke bedoeling van de verkopers en de kopers enkel het vermijden van btw over de grond is, zal de btw-controleur de mogelijkheid hebben dit te beschouwen als zijnde gelijktijdige verkoop en dus toch btw heffen op de verkoop van de grond. Hoeveel tijd er nu precies tussen de 2 verkopen moet verlopen, is niet bepaald in de administratieve beslissing. 

De verkoop gebeurt onder toepassing van de Wet Breyne 

Situatie 1: De werken zijn nog niet gestart

Indien een overeenkomst betrekking heeft op de verkoop van een te bouwen huis of appartement die valt onder de toepassing van de Wet Breyne, gaan de rechten van de verkoper op de grond dadelijk op de koper over. In dit geval zal de grond zonder btw verkocht worden. Let op: dit is dus enkel van toepassing, wanneer het een echte “verkoop op plan” betreft en er nog geen enkel werk werd uitgevoerd. 

Situatie 2: De werken zijn reeds gestart 

Indien een overeenkomst betrekking heeft op de verkoop van een in aanbouw zijnd huis of appartement die valt onder de toepassing van de Wet Breyne, gaan de rechten van de verkoper op de grond en op de bestaande opstallen (het reeds opgetrokken deel van het huis of het appartement, zelfs indien dit enkel de funderingen zouden zijn) dadelijk op de koper over. In dat geval gaat men ervan uit dat de grond tegelijk met het gebouw wordt verkocht. 

Let op: weet dat voor elk appartement van een in aanbouw zijnd appartementsgebouw, minstens reeds bepaalde gemeenschappelijke delen zullen gebouwd zijn, zodat hier steeds sprake zal zijn van gelijktijdige verkoop van grond en gebouw. 

Verkopen door een tijdelijke handelsvennootschap 

Situatie 1: de tijdelijke handelsvennootschap heeft geen eigen btw-nummer 

Wanneer een vennoot van een niet als btw-plichtige THV, het nieuwe gebouw verkoopt aan een koper en een andere vennoot van diezelfde THV het terrein waarop het gebouw werd opgericht, verkoopt aan dezelfde koper, worden het gebouw en het terrein niet overgedragen door dezelfde persoon. 

Situatie 2: de tijdelijke handelsvennootschap heeft wel een eigen btw-nummer 

Als de tijdelijke handelsvennootschap geïdentificeerd is als btw-belastingplichtige (dus een eigen btw-nummer) zal de verkoop van het terrein en het gebouw waartoe het behoort, beschouwd worden als zijnde een overdracht door éénzelfde persoon. Verkopen door leden van eenzelfde btw-eenheid De verkoop van een gebouw en een terrein, die toebehoren aan twee verschillende leden van een btw-eenheid, wordt voor de toepassing van de btw geacht te gebeuren door dezelfde persoon, met name de btw-eenheid.

De verkopen van gebouwen en gronden tussen leden van een btw-eenheid blijven uiteraard buiten het toepassingsgebied van de btw. Het btw-tarief op de grond Het bijhorend terrein dat onderworpen moet worden aan de btw, ingeval van gelijktijdige verkoop met een nieuw gebouw door eenzelfde persoon, zal hetzelfde btw-tarief moeten torsen als het tarief van toepassing op het gebouw. 

Overgangsregeling

Om dubbele heffing van btw en registratierechten met betrekking tot het bijhorend terrein te vermijden, aanvaardt de btw-administratie voor de verkoopovereenkomsten gesloten vóór 1 januari 2011, de btw-vrijstelling en de heffing van registratierechten op het bijhorend terrein. Deze tolerantie kan worden ingeroepen zelfs in het geval van een verkoop onder opschortende voorwaarde of onder opschortende tijdsbepaling. Belangrijke voorwaarde: Men dient het bewijs te leveren van de verkoop van vóór 1 januari 2011. Indien de verkoopsakte verleden werd bij de notaris, zal dit bewijs geen probleem zijn. Wanneer er slechts een verkoopcompromis is, zal de datum moeilijker aangetoond kunnen worden. De btw-administratie geeft zelf een aantal voorbeelden hoe in dit geval het bewijs geleverd kan worden: - ofwel is er een notariële akte; - ofwel is er een onderhandse akte die vaste datum heeft verkregen bijvoorbeeld doordat ze geregistreerd werd; - ofwel is een van de ondertekenaars overleden in 2010; - ofwel is er het betalingsbewijs (bank- of postuittreksel) van de prijs; - ofwel werd de akte/het compromis medegedeeld aan een openbaar bestuur. 

Bron:  Bouwunie

Op zoek naar een bouwonderneming of aannemer ? 

Wij maken u graag een offerte ! Contacteer ons op het nummer 0495 60 13 06 of via Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien. .
Op weekdagen zijn wij dagelijks telefonisch bereikbaar van 8 tot 22 uur. Op zaterdag en zondag van 8 tot 20 uur.

U zoekt bouwgrond ? 

Klik hier voor ons aanbod of contacteer ons indien wij grond voor u moeten zoeken. 

Deze regelgeving is van toepassing op alle gebouwen waarin energie verbruikt wordt om te verwarmen of te koelen ten behoeve van mensen. Naast woongebouwen moeten dus ook nieuwe of verbouwde kantoren, scholen, industriële gebouwen, sporthallen, ziekenhuizen,... aan de energieprestatieregelgeving voldoen. Ze geldt van zodra er een stedenbouwkundige vergunning nodig is, waarvoor de aanvraag moet gebeuren met tussenkomst van een architect. Dat betekent dat u er niet alleen bij nieuwbouw maar ook bij grondige verbouwingen of bij uitbreidingen rekening mee moet houden. Bij werken waarvoor geen stedenbouwkundige vergunning nodig is, is deze regelgeving dus niet van toepassing. Ook bij werken waarvoor een eenvoudige dossiersamenstelling volstaat (dwz dat er wel een stedenbouwkundige vergunning nodig is, maar dat er geen tussenkomst van een architect nodig is), hoeft u de energieprestatieregelgeving niet toe te passen.

 

Bij verbouwingen waarvoor een stedenbouwkundige vergunning nodig is én waarbij tussenkomst van een architect verplicht is, moeten de nieuw toegevoegde delen voldoen aan de regelgeving. Bouwt u bijvoorbeeld een uitbreiding aan een bestaande woning zonder dat u verdere ingrepen doet aan het bestaande gebouw, dan legt de energieprestatieregelgeving enkel eisen op aan de uitbreiding. Op de constructiedelen die behouden blijven zijn geen eisen van toepassing.

De wet bepaalt de volgende boetes: Indien men vaststelt dat er geen veiligheidscoördinator werd aangesteld, kan de sanctie oplopen tot een gevangenisstraf van 1 jaar en/of een boete van € 5.000 voor de ontwerpfase, en een gevangenisstraf van tot 1 jaar en/of een boete van € 10.000 in de uitvoeringsfase.

Bij herhaling van de inbreuk binnen de drie jaar, kunnen deze straffen verdubbeld worden. Doet er zich een ongeval voor wanneer er geen veiligheidscoördinator werd aangesteld, dan kan men straffen krijgen tot 2 jaar gevangenis en € 22.500 boete.

Daarnaast kan de bouwdirectie vervolgd worden voor het toebrengen van onvrijwillige slagen en verwondingen of voor onvrijwillige doodslag. Verzekeringen dekken deze straffen nooit, en burgerlijke partijen kunnen schadeclaims indienen. Houd er rekening mee dat een ongeval met volledige en blijvende verlamming kan oplopen tot € 2.000.000.

Samengevat kan men stellen dat als er controle is, en zeker als er een ongeval gebeurt, de boetes en schadeclaims voor de bouwheer zeer hoog kunnen oplopen.

 

7 OKTOBER 1886. - Veldwetboek.

(NOTA : de nederlandse tekst van deze wet werd vastgesteld door de wet van 8 april 1969)

(NOTA : Raadpleging van vroegere versies vanaf 01-01-1990 en tekstbijwerking tot 13-05-

1999)

Publicatie : 14-10-1886

Inwerkingtreding : 24-10-1886

Dossiernummer : 1886-10-07/30

Inhoudstafel Tekst Begin

TITEL 1. - Plattelandsregeling.

HOOFDSTUK 1. - Graafrecht.

Art. 1-10

HOOFDSTUK 2. - Gewassen, veldvruchten, bijen.

Art. 11-14

HOOFDSTUK 3. - Bevloeiing en drooglegging.

Art. 15-22

HOOFDSTUK 4. Klauwengang en stoppelweide.

Art. 23-28

HOOFDSTUK 5. (Afsluiting van eigendommen. Afstand voor beplantingen. Afbakening van

landbouw en bosbouwzones.) <W 08-04-1969, art. 1>

Art. 29-35, 35bis, 35ter, 36, 36bis, 37

HOOFDSTUK 6. Grondbepaling en afpaling.

Art. 38-47

TITEL 2. - Veldpolitie.

HOOFDSTUK 1. - Algemene bepalingen.

Art. 48-50

HOOFDSTUK 2. - Veldwachters.

Art. 51-55, 55bis, 56-59, 59bis, 60-65

HOOFDSTUK 3. - Opsporing van wanbedrijven en overtredingen.

Art. 66-78

HOOFDSTUK 4. - Vervolging van wanbedrijven en overtredingen.

Art. 79-85

HOOFDSTUK 5. - Misdrijven en straffen.

Art. 86-92

HOOFDSTUK 6. - Teruggave en schadevergoeding.

Art. 93-95

HOOFDSTUK 7. - Tenuitvoerlegging van vonnissen.

Art. 96-98

Tekst Inhoudstafel Begin

TITEL 1. - Plattelandsregeling.

HOOFDSTUK 1. - Graafrecht.

Article. 1. De eigenaar van een veld moet gedogen dat er graafwerk op verricht wordt om er

zoveel aarde, zand, steen en ander materiaal uit te halen als nodig is voor het aanleggen of

onderhouden van <wegen>, vaarten, bruggen en andere werken van algemeen, provinciaal of

gemeentelijk openbaar nut.

Art. 2. Het graafrecht mag niet worden uitgeoefend op minder dan vijftig meter afstand van

woningen en daaraan palende besloten erven.

Het strekt zich niet uit tot groeven of winplaatsen van materiaal die in bedrijf zijn op het

tijdstip dat de werken van openbaar nut worden uitgevoerd.

Art. 3. De voor het graafwerk nodige grond mag niet in bezit worden genomen dan nadat de

noodzaak daarvan is vastgesteld en vergunning daartoe is verleend door het openbaar bestuur

dat belast is met de uitvoering van of het toezicht op het werk ten behoeve waarvan gegraven

wordt.

In geval van verzet van de eigenaar beslist de Koning, de bestendige deputatie van de

provincieraad gehoord.

Het bestuur dat graafvergunning verleent, bepaalt de borgsom die de aannemer moet storten

tot dekking van de eventueel aan de eigenaar te betalen schadevergoeding.

Art. 4. De eigenaar van de grond wordt ten minste vijftien dagen tevoren bij

deurwaardersexploot in kennis gesteld van de bezitneming.

Het exploot wordt betekend op verzoek van het bestuur of van de aannemer naar gelang het

werk al dan niet in eigen beheer wordt uitgevoerd. Het vermeldt in het kort het doel van de

bezitneming en de ligging en uitgestrektheid van de grond.

Art. 5. Ten minste acht dagen voor de bezitneming maakt een beëdigd landmeter, op verzoek

zoals hierboven bepaald, van de in bezit te nemen grond een beschrijving op.

De eigenaar wordt drie dagen tevoren gedagvaard om daarbij aanwezig te zijn; hij kan alle

opmerkingen of bevindingen betreffende de plaatsgesteldheid in het proces-verbaal van de

beschrijving doen opnemen.

Art. 6. De huurders, vruchtgebruikers en andere belanghebbenden zijn ontvankelijk om in de

zaak tussen te komen, hetzij rechtstreeks, hetzij omdat de eigenaar hen erin betrekt.

Art. 7. De door de bezitneming veroorzaakte schade wordt geregeld volgens het gemeen

recht.

Indien de grond langer dan een maand in bezit gehouden wordt, is de eigenaar gerechtigd de

onteigening ervan te vorderen.

In dat geval wordt de schadeloosstelling geregeld met inachtneming van de vormen

(voorgeschreven bij de wetgeving op de onteigening ten algemene nutte.) <W 08-04-1969,

art. 1>

Art. 8. De uitgegraven materialen mogen niet worden weggehaald dan nadat de eigenaar

vergoed is voor de gehele schade door de bezitneming of de uitgraving veroorzaakt. In geval

van onenigheid over de vergoeding wordt de zaak berecht door de vrederechter van het

kanton waar het graafwerk verricht wordt.

(Tot het bedrag vastgesteld bij de wettelijke bepalingen betreffende de algemene

bevoegdheid van de vrederechters) wordt het vonnis in laatste aanleg, voor elk hoger bedrag

wordt het in eerste aanleg gewezen. <W 08-04-1969, art. 1>

Art. 9. Wordt tegen het vonnis hoger beroep ingesteld, dan wordt het weghalen van de

maatregelen daardoor niet opgeschort; de bij het vonnis bepaalde prijs moet echter vooraf aan

de eigenaar en aan de rechthebbenden worden betaald.

In geval van weigering of wettige verhindering om de prijs in ontvangst te nemen, wordt

deze in de (Deposito- en Consignatiekas) gestort. <W 08-04-1969, art. 1>

Art. 10. (opgeheven) <W 08-04-1969, art. 1>

HOOFDSTUK 2. - Gewassen, veldvruchten, bijen.

Art. 11. Alleen bejaarden, gebrekkigen, vrouwen en kinderen beneden twaalf jaar mogen van

zonsopgang tot zonsondergang aren lezen en naharken in de plaatsen waar zulks gebruikelijk

is en slechts in niet-omheinde, op het grondgebied van hun gemeente gelegen velden waar de

oogst geheel ingezameld en weggehaald is.

Aren lezen mag slechts met de hand geschieden; naharken met behulp van een hark met

ijzeren tanden is verboden.

Art. 12. (opgeheven) <W 02-04-1971, art. 10>

Art. 13. De bestendige deputatie van de provincieraad is bevoegd om, op verzoek van

gemeentebesturen of van bijzondere personen, te gelasten dat klopjachten in bossen van

gemeenten of van bijzondere personen worden gehouden ter verdelging van wolven en

everzwijnen, overeenkomstig bij koninklijk besluit voor te schrijven regels. Het houden van

deze klopjachten van overheidswege mag alleen worden gelast wanneer de eigenaars of

huurders van de jacht door de bestendige deputatie aangemaand zijn om zelf klopjachten te

houden en hieraan binnen de gestelde termijn geen gevolg hebben gegeven.

De deputatie moet bij spoedbehandeling op de verzoeken beschikken in haar eerstvolgende

vergadering en haar beslissing onverwijld ter kennis brengen van de belanghebbenden.

<NOTA : opgeheven voor de Vlaamse Gemeenschap bij DVR 1991-07-24/30, art. 42, 003;

Inwerkingtreding : 01-07-1992>

(NOTA : opgeheven voor het Waalse Gewest; DWG 1994-07-14/51, art. 33,

Inwerkingtreding : 01-07-1995)

Art. 14. De eigenaar van een bijenzwerm heeft het recht er opnieuw bezit van te nemen,

zolang hij niet opgehouden heeft hem te volgen of terug te vorderen.

Anders behoort de zwerm toe aan de eerste bezitnemer en, bij gebreke van een eerste

bezitnemer, aan hem die de eigendom of het genot heeft van de grond waarop de zwerm zich

heeft neergezet.

HOOFDSTUK 3. - Bevloeiing en drooglegging.

Art. 15. Iedere eigenaar die ter bevloeiing van zijn erf gebruik wil maken van natuurlijk of

kunstmatig gewonnen water waarover hij het recht heeft te beschikken, kan tegen billijke en

voorafgaande schadeloosstelling het recht verkrijgen om dit water over de tussengelegen

erven te leiden.

Art. 16. De eigenaars van de lager gelegen erven moeten het water van de aldus bevloeide

gronden ontvangen, met dien verstande dat hun een vergoeding verschuldigd kan zijn.

Art. 17. Dit recht om water over de tussengelegen erven te leiden kan onder dezelfde

voorwaarden worden verleend aan de eigenaar van een moeras of van een geheel of

gedeeltelijk overstroomde grond om het schadelijke water afloop te geven, alsmede aan de

eigenaar van een vochtige grond die door middel van ondergrondse leidingen of van greppels

moet worden drooggemaakt.

Art. 18. Gebouwen, alsmede binnenplaatsen, tuinen, parken en besloten erven die aan een

woning palen, zijn niet onderworpen aan de erfdienstbaarheid waarvan sprake is in de drie

voorgaande artikelen.

Art. 19. Iedere eigenaar die tot bevloeiing van zijn eigendom gebruik wil maken van het

water waarover hij het recht heeft te beschikken, kan tegen billijke en voorafgaande

schadeloosstelling het recht verkrijgen om de voor zijn watervang noodzakelijke kunstwerken

te doen rusten op het erf van de aangelande van de andere oever.

Die kunstwerken moeten derwijze worden gebouwd en onderhouden dat zij geen schade

berokkenen aan de naburige erven.

Gebouwen, alsmede binnenplaatsen en tuinen die aan een woning palen, zijn aan deze

erfdienstbaarheid niet onderworpen.

Art. 20. De aangelande van wie gevorderd wordt dat het kunstwerk op zijn erf zal rusten, kan

steeds het gemeenschappelijk gebruik van de stuw verkrijgen, mits hij in de bouw- en

onderhoudskosten bijdraagt naar verhouding van de oppervlakte die iedere gebruiker wil

bevloeien en van de hoeveelheid water waarover hij zal beschikken.

Vordert de aangelande het gemeenschappelijk gebruik eerst nadat het werk begonnen of

voltooid is, dan draagt alleen hij de kosten van de veranderingen die nodig zijn om die stuw

geschikt te maken voor de bevloeiing van zijn erf.

Art. 21. Geschillen betreffende de vestiging van de in de vorige artikelen vermelde

erfdienstbaarheden, de bepaling van de loop, de afmetingen en de vorm van de waterleiding,

de bouw en het onderhoud van de kunstwerken voor de watervang, de verandering van reeds

bestaande werken en de vergoeding van de eigenaar van het erf waardoor het water loopt, of

dat het aflopend water ontvangt, of waarop het kunstwerk rust, worden gebracht voor de

vrederechter van het kanton waar de erfdienstbaarheid gelegen is. De rechter moet het belang

van het werk overeenbrengen met de eerbiediging van het eigendomsrecht.

(...) <W 08-04-1969, art. 1>

Art. 22. (opgeheven) <W 05-07-1956, art. 111>

HOOFDSTUK 4. Klauwengang en stoppelweide.

Art. 23. (opgeheven) <W 04-12-1961, art. 1>

Art. 24. (opgeheven) <W 04-12-1961, art. 1>

Art. 25. (opgeheven) <W 04-12-1961, art. 1>

Art. 26. (opgeheven) <W 04-12-1961, art. 1>

Art. 27. (opgeheven) <W 04-12-1961, art. 1>

Art. 28. (opgeheven) <W 04-12-1961, art. 1>

HOOFDSTUK 5. (Afsluiting van eigendommen. Afstand voor beplantingen. Afbakening

van landbouw en bosbouwzones.) <W 08-04-1969, art. 1>

Art. 29. Iedere eigenaar mag zijn erf afsluiten overeenkomstig de bepalingen van het

Burgerlijk Wetboek.

Art. 30. Hij die tot afsluiting van zijn erf een niet gemene sloot wil graven, moet tussen die

sloot en het naburig erf half zoveel afstand laten als de sloot diep is.

Is het naburig erf een stuk bouwland of een hellend terrein, dan moet de afstand even groot

zijn als de sloot diep is.

De sloten worden zo aangelegd dat zij een glooiing hebben aan de kant van de nabuur en de

afloop van het water niet belemmeren.

Wanneer een levende haag tot afsluiting dient, moet zij, bij gebreke van een hiermee strijdig

gebruik, op ten minste vijftig centimeter van de scheidingslijn staan.

Iedere andere afsluiting mag op de uiterste grens van het eigendom worden geplaatst.

Art. 31. De eigenaar van een niet gemene levende haag of een niet gemene muur is

gerechtigd, buiten de tijd dat de vruchten te velde staan, het erf van zijn nabuur te betreden

om de haag te korten, te snoeien, het snoeisel <weg> te halen, de muur te herstellen of te

onderhouden. Indien dit erf afgesloten is, moet overgang gevraagd worden aan de nabuur, die

de plaats daarvoor naar keuze kan aanwijzen. In geval van weigering moet het erf betreden

worden op de minst beschadigbare plaats en behoudens vergoeding van veroorzaakte schade.

Art. 32. Een haag tussen twee erven wordt geacht gemeen te zijn, hetzij slechts een ervan

afgesloten is of tenzij het tegendeel blijkt uit een titel of een voldoende bezit.

Art. 33. Een gemene afsluiting moet op gemeenschappelijke kosten onderhouden worden; de

nabuur kan zich aan die verplichting onttrekken door van de mandeligheid af te zien.

Dit recht vervalt wanneer het een sloot betreft die niet alleen tot afsluiting dient.

Art. 34. Bomen die in een gemene haag staan, zijn eveneens gemeen; ook bomen op de

scheidingslijn van beide erven worden geacht gemeen te zijn, tenzij het tegendeel blijkt uit

een titel of een voldoende bezit; sterven die bomen af of worden zij gekapt of gerooid, dan

worden zij bij helfte verdeeld; de vruchten worden op gemeenschappelijke kosten ingezameld

en eveneens bij helfte verdeeld, onverschillig of zij afgevallen dan wel geplukt zijn.

Iedere eigenaar heeft het recht te eisen dat de gemene bomen gerooid worden.

De mede-eigenaar van een gemene haag mag die verwijderen tot aan de grens van zijn

eigendom, onder verplichting om op die grens een muur te bouwen.

Art. 35. Hoogstammige bomen mogen slechts op een door vast en erkend gebruik bepaalde

afstand geplant worden; bij ontstentenis van zodanig gebruik mogen hoogstammige bomen

slechts op twee meter, andere bomen en levende hagen slechts op een halve meter van de

scheidingslijn tussen twee erven worden geplant.

Fruitbomen van welke soort ook mogen als leibomen, aan elke kant van de muur tussen twee

erven, geplant worden zonder dat een afstand in acht wordt genomen.

Is die muur niet gemeen, dan heeft alleen de eigenaar het recht hem als steun voor zijn

leibomen te gebruiken.

Art. 35bis. <W 08-04-1969, art. 1> § 1. Wanneer ten minste de helft van de eigenaars of

exploitanten die op het gebied van een gemeente gronden bezitten of in bedrijf hebben, er uit

eigen beweging of op vraag van het college van burgemeester en schepenen om verzoeken, is

de gemeenteraad gehouden binnen twaalf maanden de gedeelten van het gemeentelijk

grondgebied af te bakenen, die in beginsel onderscheidenlijk voor landbouw en voor bosbouw

worden bestemd.

Het college moet die vraag stellen wanneer erom verzocht wordt door ten minste drie

eigenaars of exploitanten die op het grondgebied van de gemeente samen ten minste tien

hectaren bezitten of in bedrijf hebben.

Het college draagt zorg dat de Rijkslandbouwkundig ingenieur en de Rijksingenieur van

waters en bossen van het gebied worden geraadpleegd. Het afbakeningsplan wordt gedurende

vijftien dagen aan eenieder ter inzage gelegd.

De bezwaren en opmerkingen worden schriftelijk gemaakt, door het college in ontvangst

genomen en bij het proces-verbaal gevoegd, dat wordt opgemaakt de dag na de sluiting van de

terinzagelegging. De gemeenteraad is gehouden van de uitslag van de terinzagelegging kennis

te nemen en, binnen een maand na de sluiting van het proces-verbaal, hetzij de bezwaren en

opmerkingen af te wijzen, hetzij het met in achtneming ervan gewijzigde plan goed te keuren.

Het besluit treedt in werking nadat het door de bestendige deputatie is goedgekeurd.

§ 2. Wanneer in de landelijke gemeenten ten zuiden van Samber en Maas en in de andere

landelijke gemeenten van het land waarvan ten minste één tiende van het grondgebied bebost

is, de gemeenteraad de afbakening van het gedeelte van het gemeentelijk grondgebied dat

voor bosbouw bestemd wordt, niet heeft uitgevoerd binnen de bij de wet van 15 april 1965

bepaalde termijn, wordt zij ambtshalve gedaan door de arrondissementscommissaris, onder

het gezag van de Minister van Landbouw.

De arrondissementscommissaris wint vooraf het advies in van de Rijkslandbouwkundig

ingenieur en van de Rijksingenieur van waters en bossen van het gebied. Daarna zendt hij het

ontwerp van afbakening aan de burgemeester, die het gedurende vijftien dagen ter inzage legt.

Na verloop van die termijn zendt de burgemeester het ontwerp terug, samen met de

schriftelijke bezwaren en opmerkingen die tijdens de terinzagelegging zijn ingekomen.

in geval van betwisting omtrent het landelijk karakter van een gemeente beslist de

bestendige deputatie van de provincieraad.

De door de arrondissementscommissaris bepaalde afbakening wordt aan de bestendige

deputatie voor goedkeuring voorgelegd.

§ 3. Er wordt op de bij § 2 bepaalde wijze gehandeld, telkens als een gemeenteraad in

gebreke blijft de voorschriften van § 1, eerste en tweede lid, van dit artikel na te komen.

§ 4. Indien een plan van aanleg, opgemaakt ter uitvoering van de wet van 29 maart 1962

houdende organisatie van de ruimtelijke ordening en van de stedebouw, bindende kracht heeft

na het besluit tot afbakening van de onderscheidenlijk voor landbouw of voor bosbouw

bestemde gedeelten, treedt het plan, voor zover het landbouw- en bosbouwzones vaststelt,

volledig in de plaats van dit besluit.

§ 5. In de voor de landbouw bestemde gedeelten van het grondgebied is bosaanplanting

verboden op minder dan zes meter van de scheidingslijn tussen twee erven; bovendien is

vergunning van het college van burgemeester en schepenen vereist. Het college beslist binnen

dertig dagen na de indiening van de aanvraag. Doet het dit niet binnen die termijn, dan wordt

de vergunning geacht verleend te zijn. De weigering van de vergunning is met redenen

omkleed; binnen een maand na de kennisgeving kan beroep worden ingesteld bij de

bestendige deputatie.

De bepalingen van het vorige lid zijn eveneens van toepassing op de voor bosbouw

bestemde zone, langs de voor landbouw bestemde zone.

Art. 35ter. (opgeheven) <W 12-07-1973, art. 8>

Art. 36. De nabuur kan de rooiing eisen van bomen, hagen, heesters en struiken die op een

kortere afstand geplant zijn dan de wet bepaalt.

Art. 36bis. <W 12-07-1976, art. 1> Op vordering van het college van burgemeester en

schepenen of van iedere belanghebbende beveelt de rechtbank de rooiing van de aanplanting

die met overtreding van artikel 35bis, § 5, van dit Wetboek is gedaan of behouden.

Het vonnis beveelt dat, indien de rooiing niet binnen de gestelde tijd is geschied, de

gemeente of de eiser voor de tenuitvoerlegging zullen zorgen op kosten en voor risico van de

overtreder.

Art. 37. Degene over wiens eigendom takken van bomen van een nabuur hangen, kan de

nabuur noodzaken die takken af te snijden.

Vruchten die vanzelf op het eigendom van de nabuur vallen, behoren de nabuur toe.

Degene op wiens erf wortels doorschieten, mag ze aldaar zelf weghakken.

Het recht om de wortels <weg> te hakken of de takken te doen afsnijden verjaart niet.

HOOFDSTUK 6. Grondbepaling en afpaling.

Art. 38. De in het Burgerlijk Wetboek bedoelde afpaling wordt op het terrein aangegeven op

de wijze en met behulp van de uiterlijke tekens, tussen de betrokken partijen

overeengekomen, en moet bovendien blijken uit een proces-verbaal en een plan, die in twee

genummerde exemplaren door partijen ondertekend worden en in hun bezit blijven om hun tot

titel te dienen.

(...) <W 08-04-1969, art. 1>

Art. 39. Ingeval de eigenaar van een goed dat grenst aan het goed van een eigenaar die de

afpaling heeft gevraagd overeenkomstig artikel 38, weigert binnen de door de vrederechter

gestelde termijn aan de afpalingsverrichtingen deel te nemen, kan de rechter een deskundige

aanstellen, die bij de verrichtingen aanwezig zal zijn en in de plaats van de onwillige eigenaar

het proces-verbaal zal ondertekenen.

Deze regel is mede van toepassing op de eisen tot afpaling van eigendommen die grenzen

aan eigendommen van een gemeente, een provincie, de Staat of een openbare instelling.

Art. 40. Voor de afpaling van eigendommen die onder de bosregeling vallen, gelden de

voorschriften van het Boswetboek.

Art. 41. Wanneer de Staat, een provincie, een gemeente of een openbare instelling willen

overgaan tot de algemene of gedeeltelijke grensbepaling van hun andere eigendommen dan

waarvan sprake is in het vorig artikel, wordt deze verrichting twee maanden tevoren

aangekondigd door bekendmaking en aanplakking in de gewone vorm en door plaatsing in

een nieuwsblad van de provincie en van het arrondissement, indien er een bestaat.

De daaraan verbonden kosten worden gedragen door de partij die de grensbepaling heeft

gevraagd.

Art. 42. De aangelanden ten aanzien van wie de grenzen dienen te worden erkend en

bepaald, worden twee maanden tevoren in kennis gesteld van de dag waarop de verrichting

zal plaatshebben.

De kennisgeving bevat de aanwijzing van de af te palen eigendommen. Zij wordt zonder

kosten verstrekt door de plaatselijke officier van politie of veldwachter, op verzoek van het

betrokken bestuur.

De kennisgeving wordt gedaan aan de persoon of aan de woonplaats, indien de eigenaars

wonen binnen het ambtsgebied van de overheid die met de kennisgeving belast is. (In het

tegenovergestelde geval wordt zij aangetekend over de post verzonden.) <W 08-04-1969, art.

1>

De afgifte van de kennisgeving wordt vastgesteld door een proces-verbaal.

Art. 43. Op de gestelde dag heeft de grensbepaling plaats, onverschillig of de aangelanden

aanwezig zijn of niet.

Zij wordt verricht door een beëdigd landmeter, in opdracht van het betrokken bestuur.

De medeëigenaars van onverdeelde goederen worden in alle gevallen opgeroepen

overeenkomstig het vorig artikel.

Art. 44. Indien de aangelanden aanwezig zijn en er geen moeilijkheden rijzen betreffende het

bepalen van de grenzen, wordt de op tegenspraak gedane erkenning vastgesteld door een

proces-verbaal en een plan; deze worden ondertekend door de betrokken partijen en

onderworpen aan de goedkeuring van de bestendige deputatie van de provincieraad; na deze

goedkeuring is de verrichting definitief en wordt zij openbaar gemaakt op de wijze behandeld

in artikel 41.

Art. 45. Indien de grensbepaling heeft plaatsgehad in afwezigheid van de aangelanden of van

een van hen, worden het proces-verbaal en het plan onmiddellijk ter gemeente-secretarie

neergelegd. Een dubbel ervan wordt neergelegd ter griffie van het provinciebestuur; aan de

afwezige eigenaars wordt van deze neerlegging kennis gegeven in de vorm bepaald in artikel

42. Gedurende zes maanden te rekenen van de dag waarop die kennisgeving is gedaan, kan

ieder belanghebbende van die bescheiden inzage nemen en verzet doen bij het college van

burgemeester en schepenen, dat daarvan onmiddellijk kennis geeft aan de bestendige

deputatie.

Bij gebreke van verzet binnen zes maanden verklaart de bestendige deputatie die bescheiden

goedgekeurd en deze verklaring wordt openbaar gemaakt (zoals in het artikel 41 is

voorgeschreven). Het goedgekeurde proces-verbaal en het goedgekeurde plan gelden als titel

voor de tienjarige en de twintigjarige verjaring. <W 08-04-1969, art. 1>

Art. 46. Zodra het proces-verbaal van grensbepaling en het plan goedgekeurd zijn, wordt de

afpaling verricht in aanwezigheid of althans na behoorlijke oproeping van de betrokken

partijen.

Art. 47. Indien er een geschil rijst hetzij tijdens de verrichtingen, hetzij ten gevolge van

verzet door een aangelande gedaan binnen de in artikel 45 bepaalde tijd, wordt het door de

betrokken partijen voor de bevoegde rechtbank gebracht en wordt de afpaling tot na de

beslissing uitgesteld.

Indien er een geschil rijst na de afpaling, kan de aangelande die de afpaling door de rechter

doet vernietigen, veroordeeld worden om de kosten ervan te dragen.

TITEL 2. - Veldpolitie.

HOOFDSTUK 1. - Algemene bepalingen.

Art. 48. Eens of zo nodig meer dan eens in het jaar worden ovens en schoorstenen door of

vanwege de burgemeester geschouwd.

Deze geeft de nodige bevelen om ze met bekwame spoed, al naar het geval te doen reinigen,

herstellen of slopen, onverminderd de in het Strafwetboek bepaalde straffen.

Art. 49. Wanneer een in de landbouw werkzaam persoon wegens een strafbaar feit

aangehouden wordt terwijl hij, met behulp van dieren, ploeg of enig ander werk verricht of

terwijl hij een kudde hoedt, treft de burgemeester dadelijk voorzieningen voor het onderhoud

en de veiligheid van de dieren.

Art. 50. De burgemeester waakt voor de stipte uitvoering van de wetten en verordeningen

betreffende :

1° (...), de gemeenteweide, het aren lezen en het naharken; <W 08-04-1969, art. 1>

2° de vermeerdering en verbetering van de rassen van alle diersoorten die nuttig zijn voor de

landbouw;

3° de bescherming en het behoud van dieren en vogels die nuttig zijn voor de landbouw;

4° de verdelging van dieren die schadelijk en gevaarlijk zijn voor de kudden;

5° de verdelging van dieren en insekten die schadelijk zijn voor de veldvruchten;

6° de uitroeiing van distels en andere gewassen die schadelijk zijn voor de landbouw;

7° de middelen om besmettelijke ziekten te voorkomen en te stuiten bij alle diersoorten die

nuttig zijn voor de landbouw.

HOOFDSTUK 2. - Veldwachters.

Art. 51. (opgeheven) <W 11-02-1986, art. 7>

Art. 52. (opgeheven) <W 11-02-1986, art. 7>

Art. 53. (opgeheven) <W 08-04-1969, art. 1>

Art. 54. (opgeheven) <W 30-01-1924, art. 5>

Art. 55. (opgeheven) <W 11-02-1986, art. 7>

Art. 55bis. (opgeheven) <W 11-02-1986, art. 7>

Art. 56. (opgeheven) <W 11-02-1986, art. 7>

Art. 57. (opgeheven) <W 11-02-1986, art. 7>

Art. 58. (opgeheven) <W 11-02-1986, art. 7>

Art. 59. (opgeheven) <W 11-02-1986, art. 7>

Art. 59bis. (opgeheven) <W 26-05-1989, art. 2,31°>

Art. 60. (opgeheven) <W 11-02-1986, art. 7>

Art. 61. <W 30-01-1924, art. 2> In de (gemeenten) hebben openbare instellingen en

bijzondere personen het recht bijzondere (veldwachters) aan te stellen om hun vruchten en

gewassen, de vruchten en gewassen van hun pachters of huurders en hun eigendommen van

welke aard ook te beschermen, alsmede om hun vis- en jachtterreinen te bewaken. <W 1999-

04-19/50, art. 8, 005; Inwerkingtreding : 5555-55-55>

(Die wachters zijn bekleed met de hoedanigheid van officier van gerechtelijke politie in de

gevallen waarvoor ze bevoegd zijn om misdrijven op te sporen en vast te stellen.) <W 1998-

12-07/31, art. 230, 004; Inwerkingtreding : 01-01-2001>

De aanstellers zijn gehouden hen door de provinciegouverneur te doen erkennen, de

arrondissementscommissaris en de procureur des Konings gehoord, en in de benoemingsakte

de aard en de ligging aan te wijzen van de goederen die onder hun bewaking staan.

Art. 62. De bijzondere veldwachters mogen gewapend zijn met geweren met meer dan één

schot.

Art. 63. <W 30-01-1924, art. 2> (Zij treden in dienst na in handen van de vrederechter van

het kanton van hun verblijfplaats de volgende eed te hebben afgelegd : "Ik zweer getrouwheid

aan de Koning, gehoorzaamheid aan de Grondwet en aan de wetten van het Belgische volk.)

<W 1999-04-19/50, art. 9, 005; Inwerkingtreding : 5555-55-55>

Zij zijn bovendien gehouden hun aanstelling en de akte van hun beëdiging te doen

registreren ter griffie van de vredegerechten binnen welker rechtsgebied zij hun ambt moeten

waarnemen.

De gouverneur kan de erkenning van de bijzondere (veldwachters) intrekken; zij worden

vooraf gehoord. <W 1999-04-19/50, art. 9, 005; Inwerkingtreding : 5555-55-55>

Hij die de aanstelling van zijn bijzondere wachter intrekt, is gehouden daarvan onmiddellijk

bij aangetekende brief kennis te geven aan de gouverneur. De intrekking van de aanstelling

heeft eerst gevolg van de dag waarop de gouverneur er akte van heeft genomen.

Art. 64. <W 1999-04-19/50, art. 10, 005; Inwerkingtreding : 5555-55-55> De Koning

bepaalt de nadere regels inzake de wijze van aanstelling, opleiding, het uniform, de kentekens,

legitimatiekaart, bewapening, leeftijdsvoorwaarden, onverenigbaarheden en

nationaliteitsvoorwaarde van de bijzondere veldwachters.

Art. 65. (opgeheven) <W 11-02-1986, art. 7>

HOOFDSTUK 3. - Opsporing van wanbedrijven en overtredingen.

Art. 66. (Opgeheven) <W 1998-12-07/31, art. 231, 004; Inwerkingtreding : 01-01-2001>

Art. 67. (De politieambtenaren van de lokale politie) zijn, (...) belast met het opsporen en

vaststellen van wanbedrijven en overtredingen inzake veld- en bospolitie, alsmede van jachten

visserijmisdrijven, op het grondgebied waarvoor zij beëdigd zijn. <W 1998-12-07/31, art.

232, 004; Inwerkingtreding : 01-01-2001> <WX1999-04-19/50, art. 11, 005;

Inwerkingtreding : 5555-55-55>

De boswachters van de Staat, de gemeenten en de openbare instellingen zijn eveneens

bevoegd om die verschillende wanbedrijven en overtredingen in het veld vast te stellen.

Art. 68. Zij zijn gemachtigd om het in overtreding aangetroffen vee of pluimgedierte, alsook

de werktuigen, voertuigen en gespannen van de schuldige in beslag te nemen en in bewaring

te stellen. Zij volgen de door de schuldige weggenomen voorwerpen tot in de plaatsen waar

deze heengebracht zijn en stellen ze eveneens in bewaring. Zij mogen echter de huizen,

gebouwen, binnenplaatsen en omheinde erven die eraan palen, niet betreden dan in

aanwezigheid (...) (van een officier van gerechtelijke politie, hulpofficier van de procureur des

Konings). <W 11-02-1986, art. 5> <W 1999-04-19/50, art. 12, 005; Inwerkingtreding : 5555-

55-55>

Art. 69. <W 11-02-1986, art. 5> (In de gevallen bedoeld in artikel 68 mogen de boswachters

van de Staat, de gemeenten en de openbare instellingen, niet weigeren, op straffe van een

geldboete van 25 frank, de leden van de lokale politie of van de federale politie, die hun

aanwezigheid vorderen, te vergezellen.) <W 1998-12-07/31, art. 233, 004; Inwerkingtreding :

01-01-2001>

Ze zijn bovendien gehouden de in hun aanwezigheid opgemaakte processen-verbaal te

ondertekenen; in geval zij weigeren, wordt hiervan melding gemaakt in deze processenverbaal.

Art. 70. (opgeheven) <W 11-02-1986, art. 7>

Art. 71. <W 1999-04-19/50, art. 13, 005; Inwerkingtreding : 5555-55-55> Wanneer hun

middelen ontoereikend blijken, hebben de bijzondere veldwachters het recht om de bijstand

van de politieambtenaren van de lokale politie te vragen tot beteugeling van wanbedrijven en

overtredingen inzake veld- of bospolitie alsook tot opsporing en inbeslagneming van de

voortbrengselen van de bodem die gestolen of wederrechtelijk afgesneden dan wel bedrieglijk

verkocht of gekocht zijn.emeentepolitie, als officier van gerechtelijke politie, en de bijzondere

veldwachters, het recht om de rijkswacht rechtstreeks te vorderen tot beteugeling van

wanbedrijven en overtredingen inzake veld- of bospolitie, alsook tot opsporing en

inbeslagneming van de voortbrengselen van de bodem die gestolen of wederrechtelijk

afgesneden dan wel bedrieglijk verkocht of gekocht zijn.

Art. 72. <W 30-01-1924, art. 4> Zij dagtekenen en ondertekenen hun proces-verbaal, op

straffe van nietigheid.

Art. 73. Wanneer het proces-verbaal een inbeslagneming inhoudt, wordt binnen

vierentwintig uren een uitgifte ervan neergelegd ter griffie van (de politierechtbank) om

meegedeeld te kunnen worden aan hen die de in beslag genomen voorwerpen terugvorderen.

<W 10-10-1967, art. 3>

Art. 74. De (rechters in de politierechtbank) kunnen voorlopige opheffing van het beslag

verlenen, onder verplichting om de kosten van inbewaringstelling te betalen en borg te stellen.

Indien de gegoedheid van de borg betwist wordt, beslist de (rechter in de politierechtbank).

<W 10-10-1967, art. 3>

Art. 75. Indien het in beslag genomen vee binnen tien dagen na de inbewaringstelling niet

wordt teruggevorderd of indien geen borg gesteld wordt, beveelt de (politierechtbank) de

veiling op de naastbijgelegen markt. Die veiling geschiedt door de zorg van de ontvanger der

domeinen, die ze vierentwintig uren tevoren bekendmaakt. <W 10-10-1967, art. 3>

De kosten van de inbewaringstelling en van de veiling worden begroot door de

(politierechtbank) en afgehouden van de opbrengst; het overschot dient tot betaling van het

bedrag van veroordelingen, waarvan de invordering gedaan wordt door het bestuur van

registratie en domeinen; wat overblijft wordt gestort in de Deposito- en Consignatiekas. <W

10-10-1967, art. 3>

Indien de terugvordering van het in beslag genomen vee verworpen wordt bij gebreke van

borgstelling of indien het vee eerst na de veiling teruggevorderd wordt, heeft de eigenaar

alleen recht op teruggave van de netto-opbrengst van de verkoop, na aftrek van alle kosten,

ingeval het vonnis die teruggave beveelt. Van die prijs houdt de ontvanger het bedrag af van

de veroordelingen tot geldboete, uitgesproken wegens het misdrijf dat tot het beslag

aanleiding heeft gegeven.

Art. 76. De (bijzondere) veldwachters van (...) openbare instellingen en bijzondere personen

zijn aansprakelijk voor elke nalatigheid of overtreding in de uitoefening van hun bediening.

Zij kunnen worden veroordeeld tot betaling van de vergoedingen verbonden aan de

misdrijven die zij niet behoorlijk hebben vastgesteld. <W 11-02-1986, art. 5> <W 1999-04-

19/50, art. 14, 005; Inwerkingtreding : 5555-55-55>

Art. 77. (opgeheven) <W 11-02-1986, art. 7>

Art. 78. (opgeheven) <W 11-02-1986, art. 7>

HOOFDSTUK 4. - Vervolging van wanbedrijven en overtredingen.

Art. 79. De vervolging van wanbedrijven en overtredingen geschiedt overeenkomstig de

regels van het Wetboek van Strafvordering, behoudens de door het tegenwoordige wetboek

ingevoerde wijzigingen.

Art. 80. (opgeheven) <W 08-04-1969, art. 1>

Art. 81. <W 30-01-1924, art. 2> Een proces-verbaal, opgemaakt en behoorlijk ondertekend

door een der in hoofdstuk III van deze titel vermelde ambtenaren, agenten of aangestelden,

geldt als bewijs van de daarin vastgestelde materiële feiten, zolang het tegendeel niet is

bewezen.

Art. 82. <W 08-04-1969, art. 1> Het proces-verbaal wordt binnen drie dagen gezonden aan

(de procureur des Konings). <W 1991-07-18/36, art. 4, 002; Inwerkingtreding : 01-01-1992>

Art. 83. De rechtsvorderingen tot herstel van de in dit wetboek omschreven wanbedrijven en

overtredingen verjaren, zowel ten aanzien van de strafoplegging als van de teruggave en

schadevergoeding, door verloop van zes maanden, te rekenen van de dag waarop het

wanbedrijf of de overtreding is gepleegd.

Art. 84. De bepalingen van het vorige artikel zijn niet van toepassing op de misdrijven, (door

(de politieambtenaren van de lokale politie) en door de veldwachters van openbare

instellingen of bijzondere personen) begaan in de uitoefening van hun bediening. Te hunnen

opzichte gelden de verjaringstermijnen van de gewone wetten van strafvordering. <W 11-02-

1986, art. 5> <W 1999-04-19/50, art. 15, 005; Inwerkingtreding : 5555-55-55>

De rechtsvordering tot schadevergoeding die krachtens artikel 76 wordt ingesteld, is echter

niet meer ontvankelijk een jaar nadat de strafvordering tegen de schuldige zelf door verjaring

vervallen is.

Art. 85. De rechtbank waarbij een wanbedrijf of een overtreding aanhangig is, kan

schadevergoeding toekennen, op klacht van de eigenaar der vruchten of gewassen, voor

gezien getekend door de burgemeester of een schepen en vergezeld van een door deze

ambtenaar kosteloos opgemaakt proces-verbaal van schatting van de schade.

HOOFDSTUK 5. - Misdrijven en straffen.

Art. 86. De in dit wetboek niet omschreven wanbedrijven en overtredingen waardoor

landelijke eigendommen van welke aard ook worden geschonden, zijn strafbaar met de

straffen daarop gesteld door het Strafwetboek en de andere geldende wetten.

Art. 87. Met geldboete van een frank tot tien frank worden gestraft :

1° Zij die zonder wettige reden binnentreden in een besloten erf of in een aanhorigheid van

een woning, waar tak- of wortelvaste vruchten staan;

2° Zij die, zonder dat er een andere door de wet bepaalde omstandigheid bijkomt, aan een

ander toebehorende vruchten plukken of ter plaatse eten.

Het feit gepleegd in een besloten erf of in een aanhorigheid van een woning wordt gestraft

met geldboete van tien frank en gevangenisstraf van eén dag tot zeven dagen;

3° Zij die hun vee hun trek-, last of rijdieren laten lopen over andermans weiden in groei of

over andermans grond voordat de oogst is weggehaald;

4° Zij die anders dan met de hand aren lezen of die naharken met behulp van een hark met

ijzeren tanden;

5° (opgeheven) <W 04-12-1961, art. 1>

6° (opgeheven) <W 08-04-1969, art. 1>

7° Zij wier geiten of woldieren (...) worden aangetroffen, grazend op andermans grond

zonder verlof van de eigenaar of knabbelend aan hagen of bomen langs een openbare <weg>

of langs een erf; de overtreders worden bovendien gestraft met geldboete van één frank per

dier; <W 08-04-1969, art. 1>

8° Zij die, zonder noodzaak en ondanks het verbod van de eigenaar, gebruik maken van een

<weg> die aan een bijzondere persoon toebehoort.

Art. 88. Met geldboete van vijf tot vijftien frank worden gestraft :

1° (opgeheven) <W 02-04-1971, art. 10>

2° Geleiders die, op <weg> met hun vee van de ene plaats naar de andere, (...) het laten

grazen op gronden van bijzondere personen of van gemeenten. <W 08-04-1969, art. 1>

Het misdrijf gepleegd op bezaaid land of op land waarvan de oogst niet is ingezameld of

binnen een besloten landelijk erf, wordt gestraft met geldboete van tien frank tot vijftien frank

en eventueel met gevangenisstraf van één dag tot twee dagen.

3° Zij die vee of pluimgedierte, van welke soort ook, waarvan zij eigenaar of houder zijn, op

andermans eigendom in het open veld laten loslopen.

Het misdrijf gepleegd binnen de omheining van een woning, hetzij op bezaaid land of op

land waarvan de oogst niet is ingezameld, hetzij binnen een besloten landelijk erf, wordt

gestraft met geldboete van tien frank tot vijftien frank en eventueel met gevangenisstraf van

één dag tot twee dagen.

Betreft het een kudde, dan wordt de geldboete gebracht op vijftien tot vijfentwintig frank en

de eventuele gevangenisstraf op één dag tot zeven dagen.

4° Zij die aren lezen of naharken zonder te voldoen aan de voorwaarden van artikel 11, en zij

die aren lezen of naharken op velden waarvan de oogst niet geheel is ingezameld en

weggehaald is, op omheinde velden of voor zonsopgang en na zonsondergang.

5° (opgeheven) <W 08-04-1969, art. 1>

6° (opgeheven) <W 04-12-1961, art. 1>

7° Zij die bijenkorven plaatsen op minder dan twintig meter afstand van een woning of van

de openbare <weg>.

(Die afstand wordt verminderd tot tien meter, wanneer er tussen de bijenkorven en de

woning of de openbare <weg> een volledig dichte beschutting van ten minste twee meter

hoogte aanwezig is.) <W 13-06-1911, enig artikel>

8° Zij die de afsluiting van een veld openen om zich een doorgang te verschaffen, tenzij de

rechter beslist dat de openbare <weg> onbruikbaar was, in welk geval de gemeente de

schadevergoeding moet betalen.

9° Zij die op enigerlei wijze openbare <wegen> van welke aard ook beschadigen of zich een

strook ervan toeëigenen.

Indien daartoe grond bestaat, spreekt de rechter behalve de straf ook het herstel van de

overtreding uit, overeenkomstig de wetten betreffende de <wegen>.

10° Zij die bij het bewerken van het land zich grond van een ander toeëigenen.

11° Zij die zonder wettige reden binnentreden in een besloten erf waar zich vee bevindt.

12° Zij die stenen of andere harde lichamen of andere voorwerpen die kunnen bevuilen of

beschadigen, in tuinen, besloten erven, natuur- en kunstweiden of bomen werpen.

13° Zij die door gebrek aan voorzorg enten van bomen geheel of gedeeltelijk vernielen en zij

wier dieren dit doen.

14° Zij die, buiten de gevallen van artikel 549 van het Strafwetboek, andermans grond onder

water zetten of er opzettelijk het water op schadelijke wijze op doen lopen.

15° Veldwachters die, in strijd met artikel 59, niet geoorloofde wapens dragen.

Het wapen wordt bovendien verbeurd verklaard.

16° Gemeenteveldwachters die het bij artikel 78 voorgeschreven boekje niet regelmatig

bijhouden.

Art. 89. Met geldboete van tien frank tot twintig frank en met gevangenisstraf van één dag

tot vijf dagen of met een van die straffen alleen worden gestraft :

1° (Zij die eigenaar of houder zijn van dood pluimgedierte, ander gedierte of vee, dat voor

niets nuttigs te gebruiken is, en nalaten buiten de gevallen waarin zulks verboden is, het

binnen vierentwintig uren, anderhalve meter diep in de grond te delven op hun terrein of op de

plaats die door het gemeentebestuur is aangewezen.) <W 08-04-1969, art. 1>

In dat geval zorgt het gemeentebestuur voor de bedelving op kosten van de overtreder, die

krachtens het veroordelend vonnis kan worden verplicht tot terugbetaling van de uitgave, op

vertoon van een eenvoudige staat van kosten opgemaakt door het college van burgemeester en

schepenen.

2° Zij die, (buiten de gevallen bedoeld in de wet van 11 maart 1950, op de bescherming van

de wateren tegen verontreiniging) een dood dier op de openbare <weg>, op een daaraan

palend eigendom of in een waterloop, vijver of vaart werpen. <W 08-04-1969, art. 1>

3° Zij die zonder rechtstitel bezit nemen van enig gedeelte van de gemeentegrond.

4° (opgeheven) <W 04-12-1961, art. 1>

5° (opgeheven) <W 04-12-1961, art. 1>

6° Zij die zich het water van een bevloeiingskanaal onrechtmatig toeëigenen, of die er

gebruik van maken op andere dagen of uren of in ruimere mate dan geoorloofd is door

verordeningen of bijzondere overeenkomsten.

7° Zij die onder enig voorwendsel, zonder verlof van de eigenaar of exploitant, op

andermans veld graven met een hak, spade, hark of enig ander werktuig.

De geldboete wordt verdubbeld, indien graafwerk, als bedoeld in artikel 1, verricht wordt

zonder dat de eigenaar vooraf gewaarschuwd is.

8° Zij die op het veld vuur aansteken op minder dan honderd meter afstand van huizen,

bossen, heiden, boomgaarden, hagen, graan, stro, mijten of van plaatsen waar vlas te drogen is

gelegd.

Art. 90. Met geldboete van vijftien tot vijfentwintig frank en met gevangenisstraf van één

dag tot zeven dagen of met een van die straffen alleen worden gestraft :

1° Zij die vee of pluimgedierte, van welke soort ook, op enigerlei tijdstip drijven of hoeden

in andermans veldvruchten, in natuur- of kunstweiden, in wijngaarden, griendwaarden,

hopakkers, in door mensenhand aangelegde aanplantingen of kwekerijen van fruit- en andere

bomen.

2° Zij die, (buiten de gevallen bedoeld in de wet van 11 maart 1950 op de bescherming van

de wateren tegen verontreiniging) opzettelijk in een openbare of private waterput, drinkplaats

of fontein organische lichamen of andere stoffen werpen of doen werpen die het water kunnen

bederven of voor huishoudelijk gebruik ongeschikt maken. <W 08-04-1969, art. 1>

3° Zij die, (buiten de gevallen bedoeld in de wet van 11 maart 1950 op de bescherming van

de wateren tegen verontreiniging) in een vaart, een vijver, een visvijver of een viskom stoffen

werpen die de vis kunnen vernielen. <W 08-04-1969, art. 1>

4° Zij die, onverschillig voor welk gebruik, krengen of resten van dieren of vee geheel of

gedeeltelijk ontgraven.

De gevangenisstraf wordt altijd uitgesproken, indien het dier op last van de overheid in de

grond is gedolven.

5° Zij die, opzettelijk en op welke wijze ook, bijenkorven vernielen, omstoten, toestoppen of

openbreken, of die andermans bijen doen omkomen of pogen te doen omkomen.

6° Zij die een bijenzwerm, komend uit andermans bijenstal, op hun goed lokken, indien zij

hem niet hebben teruggegeven binnen vierentwintig uren nadat hij van hen is teruggevorderd.

7° Zij die stenen, graszoden, aarde, zand, kalk, mergel, dierlijke of enige andere meststof op

andermans grond wegnemen.

8° Zij die draineerbuizen opzettelijk vernielen of beschadigen, toestoppen of verplaatsen.

9° Zij die andermans bomen geheel of gedeeltelijk ontschorsen of snijden, zonder dat deze

vergaan.

10° Zij die het hout van hagen of van boomaanplantingen wegnemen.

11° (opgeheven) < W 04-12-1961, art. 1>

12° (Zij die bomen planten met overtreding van de artikelen 35bis en 35ter.) <W 08-04-

1969, art. 1>

(Op vordering van een burgerlijke partij wordt artikel 36bis van dit Wetboek toegepast.) <W

12-07-1976, art. 2>

Art. 91. De straffen op de overtredingen, omschreven in de artikelen 87 en 90, worden

verhoogd tot het maximum en de rechtbank spreekt bovendien gevangenisstraf van één dag

tot zeven dagen uit :

1° Indien er herhaling is binnen een jaar, te rekenen van het eerste vonnis tegen de schuldige

gewezen wegens dezelfde overtreding en door dezelfde rechtbank;

2° Indien de overtredingen bij nacht zijn gepleegd;

3° Indien de feiten in bende of in vereniging zijn gepleegd.

Art. 92. In alle gevallen van de vorige artikelen kan, indien verzachtende omstandigheden

aanwezig zijn, van gevangenisstraf afgezien worden en kan de geldboete verminderd worden ,

maar nooit tot minder dan één frank.

HOOFDSTUK 6. - Teruggave en schadevergoeding.

Art. 93. In geen geval mag de aan de burgerlijke partij verschuldigde schadevergoeding, met

inbegrip van de waarde van de in natura teruggegeven voorwerpen, minder bedragen dan de

enkele geldboete bij het vonnis opgelegd.

Art. 94. De (...), de ouders, de voogden, de meesters en zij die anderen aanstellen zijn

burgerrechtelijk aansprakelijk voor de geldboeten, teruggaven, schadevergoedingen en kosten

die voortvloeien uit de veroordelingen, uitgesproken tegen (...), hun minderjarige kinderen en

hun pupillen, die ongehuwd zijn en bij hen inwonen, hun werklieden, voerlieden en andere

ondergeschikten, behoudens verhaal als naar recht. <W 08-04-1969, art. 1>

Art. 95. De gebruiksgerechtigden zijn aansprakelijk voor de geldboeten, teruggaven,

schadevergoedingen en kosten, waartoe hun hoeders en bewakers veroordeeld zijn wegens

wanbedrijven of overtredingen inzake veldpolitie, gepleegd gedurende de tijd en de

uitoefening van de dienst.

HOOFDSTUK 7. - Tenuitvoerlegging van vonnissen.

Art. 96. Vonnissen, bij verstek gewezen op verzoek van de burgerlijke partij of op

vervolging van het openbare ministerie, worden betekend bij een eenvoudig uittreksel, dat de

naam van de partijen en het beschikkende gedeelte van het vonnis inhoudt.

Die betekening doet de termijnen van verzet en van hoger beroep ingaan.

Art. 97. Vonnissen houdende veroordeling tot geldboete, teruggave, schadevergoeding en

kosten worden ten uitvoer gelegd zoals in correctionele zaken of zoals in politiezaken, naar

gelang van het geval.

Art. 98. <W 08-04-1969, art. 1> Door dit wetboek wordt niet afgeweken van de wetten of

reglementen betreffende polders en wateringen.

Wijziging(en) Tekst Inhoudstafel Begin

---------------------------------------------------GEWIJZIGD DOOR-------------------------------------

--------------

# BEELD :WET VAN 19-04-1999 GEPUBL. OP 13-05-1999

(GEWIJZIGDE ART. : 61;63;64;67;68;71;76;84)

# BEELD :WET VAN 07-12-1998 GEPUBL. OP 05-01-1999

(GEWIJZIGDE ART. : 61;66;67;69)

# DECREET WAALSE GEWEST VAN 14-07-1994 GEPUBL. OP 28-09-1994

(GEWIJZIGD ART. : 13)

# DECREET VLAAMSE RAAD VAN 24-07-1991 GEPUBL. OP 07-09-1991

(GEWIJZIGD ART. : 13)

# WET VAN 18-07-1991 GEPUBL. OP 26-07-1991

(GEWIJZIGD ART. : 82)

# WET VAN 26-05-1989 GEPUBL. OP 30-05-1989

(GEWIJZIGD ART. : 59BIS)

Parlementaire werkzaamheden Tekst Inhoudstafel Begin

(Alleen in het frans gepubliceerd) Chambre des représentants. Session de 1869-1870.

Documents parlementaires. - Exposé des motifs et texte du projet de loi. Séance du 18 janvier

1870 : p. 115-122. Session de 1875-1876. Documents parlementaires. - Exposé des motifs et

texte d'un nouveau projet de loi. Séance du 19 janvier 1876 : p. 202-212. Session de 1878-

1879. Documents parlementaires. - Rapport et texte d'un projet de loi de la commission

spéciale de la Chambre des représentants. Séance du 2 août 1879. Annexe aux Documents

parlementaires de cette session. Titre Ier, chapitres Ier à III : p. 1-9; chapitres IV à VI : p. 10-

19; titre II : p. 20-33. Session de 1885-1886. Documents parlementaires. - Rapports sur des

amendements et sur les articles renvoyés à la commission : p. 33 et 94-96. Annales

parlementaires. - Discussion. Séances des 2 décembre 1885 : p. 107-120; 3 décembre : p. 122-

128; 4 décembre : p. 130-144; 11 décembre : p. 196-203; 16 décembre : p. 227-231; 17

décembre : p. 232-244; 12 janvier 1886 : p. 288-299; 13 janvier : p. 306-313, et 23 février : p.

617-631 et 633-644. - Second vote Séances des 2 mars : p. 675, et 4 mars : p. 709-717. -

Adoption. Séance du 4 mars : p. 717. Sénat. Session de 1885-1886. Documents

parlementaires. - Rapports sur les chapitres Ier à III du titre Ier. Séance du 12 mars 1886 : p.

12-13; sur les chapitres IV à VI du titre Ier. Séance du 13 mars : p. 15-21; sur le titre II.

Séance du 17 mars : p. 21. Annales parlementaires. - Discussion. Séances des 17 mars 1886 :

p. 176-186; 23 mars : p. 237-244, et 24 mars : p. 245-269. - Adoption du projet de loi amendé.

Séance du 24 mars : p. 260. Chambre des représentants. Session de 1885-1886. Documents

parlementaires. - Rapport sur les amendements votés par le Sénat : p. 139. Annales

parlementaires. - Discussion des amendements votés par le Sénat. Séance du 4 mai 1886 : p.

1087-1089. - Adoption du projet de loi avec amendements. Séance du 4 mai : p. 1089. Sénat.

Session de 1885-1886. Documents parlementaires. - Rapport sur le projet de loi amendé par la

Chambre des représentants. Séance du 15 mai 1886 : p. 35. Annales parlementaires. -

Discussion et adoption du projet tel que l'a amendé la Chambre des représentants, Séance du

20 mai 1886 : p. 339-347.

 

HOOFDSTUK 5. (Afsluiting van eigendommen. Afstand voor beplantingen. Afbakening

van landbouw en bosbouwzones.) <W 08-04-1969, art. 1>

Art. 29. Iedere eigenaar mag zijn erf afsluiten overeenkomstig de bepalingen van het

Burgerlijk Wetboek.

Art. 30. Hij die tot afsluiting van zijn erf een niet gemene sloot wil graven, moet tussen die

sloot en het naburig erf half zoveel afstand laten als de sloot diep is.

Is het naburig erf een stuk bouwland of een hellend terrein, dan moet de afstand even groot

zijn als de sloot diep is.

De sloten worden zo aangelegd dat zij een glooiing hebben aan de kant van de nabuur en de

afloop van het water niet belemmeren.

Wanneer een levende haag tot afsluiting dient, moet zij, bij gebreke van een hiermee strijdig

gebruik, op ten minste vijftig centimeter van de scheidingslijn staan.

Iedere andere afsluiting mag op de uiterste grens van het eigendom worden geplaatst.

Art. 31. De eigenaar van een niet gemene levende haag of een niet gemene muur is

gerechtigd, buiten de tijd dat de vruchten te velde staan, het erf van zijn nabuur te betreden

om de haag te korten, te snoeien, het snoeisel <weg> te halen, de muur te herstellen of te

onderhouden. Indien dit erf afgesloten is, moet overgang gevraagd worden aan de nabuur, die

de plaats daarvoor naar keuze kan aanwijzen. In geval van weigering moet het erf betreden

worden op de minst beschadigbare plaats en behoudens vergoeding van veroorzaakte schade.

Art. 32. Een haag tussen twee erven wordt geacht gemeen te zijn, hetzij slechts een ervan

afgesloten is of tenzij het tegendeel blijkt uit een titel of een voldoende bezit.

Art. 33. Een gemene afsluiting moet op gemeenschappelijke kosten onderhouden worden; de

nabuur kan zich aan die verplichting onttrekken door van de mandeligheid af te zien.

Dit recht vervalt wanneer het een sloot betreft die niet alleen tot afsluiting dient.

Art. 34. Bomen die in een gemene haag staan, zijn eveneens gemeen; ook bomen op de

scheidingslijn van beide erven worden geacht gemeen te zijn, tenzij het tegendeel blijkt uit

een titel of een voldoende bezit; sterven die bomen af of worden zij gekapt of gerooid, dan

worden zij bij helfte verdeeld; de vruchten worden op gemeenschappelijke kosten ingezameld

en eveneens bij helfte verdeeld, onverschillig of zij afgevallen dan wel geplukt zijn.

Iedere eigenaar heeft het recht te eisen dat de gemene bomen gerooid worden.

De mede-eigenaar van een gemene haag mag die verwijderen tot aan de grens van zijn

eigendom, onder verplichting om op die grens een muur te bouwen.

Art. 35. Hoogstammige bomen mogen slechts op een door vast en erkend gebruik bepaalde

afstand geplant worden; bij ontstentenis van zodanig gebruik mogen hoogstammige bomen

slechts op twee meter, andere bomen en levende hagen slechts op een halve meter van de

scheidingslijn tussen twee erven worden geplant.

Fruitbomen van welke soort ook mogen als leibomen, aan elke kant van de muur tussen twee

erven, geplant worden zonder dat een afstand in acht wordt genomen.

Is die muur niet gemeen, dan heeft alleen de eigenaar het recht hem als steun voor zijn

leibomen te gebruiken.

Art. 35bis. <W 08-04-1969, art. 1> § 1. Wanneer ten minste de helft van de eigenaars of

exploitanten die op het gebied van een gemeente gronden bezitten of in bedrijf hebben, er uit

eigen beweging of op vraag van het college van burgemeester en schepenen om verzoeken, is

de gemeenteraad gehouden binnen twaalf maanden de gedeelten van het gemeentelijk

grondgebied af te bakenen, die in beginsel onderscheidenlijk voor landbouw en voor bosbouw

worden bestemd.

Het college moet die vraag stellen wanneer erom verzocht wordt door ten minste drie

eigenaars of exploitanten die op het grondgebied van de gemeente samen ten minste tien

hectaren bezitten of in bedrijf hebben.

Het college draagt zorg dat de Rijkslandbouwkundig ingenieur en de Rijksingenieur van

waters en bossen van het gebied worden geraadpleegd. Het afbakeningsplan wordt gedurende

vijftien dagen aan eenieder ter inzage gelegd.

De bezwaren en opmerkingen worden schriftelijk gemaakt, door het college in ontvangst

genomen en bij het proces-verbaal gevoegd, dat wordt opgemaakt de dag na de sluiting van de

terinzagelegging. De gemeenteraad is gehouden van de uitslag van de terinzagelegging kennis

te nemen en, binnen een maand na de sluiting van het proces-verbaal, hetzij de bezwaren en

opmerkingen af te wijzen, hetzij het met in achtneming ervan gewijzigde plan goed te keuren.

Het besluit treedt in werking nadat het door de bestendige deputatie is goedgekeurd.

§ 2. Wanneer in de landelijke gemeenten ten zuiden van Samber en Maas en in de andere

landelijke gemeenten van het land waarvan ten minste één tiende van het grondgebied bebost

is, de gemeenteraad de afbakening van het gedeelte van het gemeentelijk grondgebied dat

voor bosbouw bestemd wordt, niet heeft uitgevoerd binnen de bij de wet van 15 april 1965

bepaalde termijn, wordt zij ambtshalve gedaan door de arrondissementscommissaris, onder

het gezag van de Minister van Landbouw.

De arrondissementscommissaris wint vooraf het advies in van de Rijkslandbouwkundig

ingenieur en van de Rijksingenieur van waters en bossen van het gebied. Daarna zendt hij het

ontwerp van afbakening aan de burgemeester, die het gedurende vijftien dagen ter inzage legt.

Na verloop van die termijn zendt de burgemeester het ontwerp terug, samen met de

schriftelijke bezwaren en opmerkingen die tijdens de terinzagelegging zijn ingekomen.

in geval van betwisting omtrent het landelijk karakter van een gemeente beslist de

bestendige deputatie van de provincieraad.

De door de arrondissementscommissaris bepaalde afbakening wordt aan de bestendige

deputatie voor goedkeuring voorgelegd.

§ 3. Er wordt op de bij § 2 bepaalde wijze gehandeld, telkens als een gemeenteraad in

gebreke blijft de voorschriften van § 1, eerste en tweede lid, van dit artikel na te komen.

§ 4. Indien een plan van aanleg, opgemaakt ter uitvoering van de wet van 29 maart 1962

houdende organisatie van de ruimtelijke ordening en van de stedebouw, bindende kracht heeft

na het besluit tot afbakening van de onderscheidenlijk voor landbouw of voor bosbouw

bestemde gedeelten, treedt het plan, voor zover het landbouw- en bosbouwzones vaststelt,

volledig in de plaats van dit besluit.

§ 5. In de voor de landbouw bestemde gedeelten van het grondgebied is bosaanplanting

verboden op minder dan zes meter van de scheidingslijn tussen twee erven; bovendien is

vergunning van het college van burgemeester en schepenen vereist. Het college beslist binnen

dertig dagen na de indiening van de aanvraag. Doet het dit niet binnen die termijn, dan wordt

de vergunning geacht verleend te zijn. De weigering van de vergunning is met redenen

omkleed; binnen een maand na de kennisgeving kan beroep worden ingesteld bij de

bestendige deputatie.

De bepalingen van het vorige lid zijn eveneens van toepassing op de voor bosbouw

bestemde zone, langs de voor landbouw bestemde zone.

Art. 35ter. (opgeheven) <W 12-07-1973, art. 8>

Art. 36. De nabuur kan de rooiing eisen van bomen, hagen, heesters en struiken die op een

kortere afstand geplant zijn dan de wet bepaalt.

Art. 36bis. <W 12-07-1976, art. 1> Op vordering van het college van burgemeester en

schepenen of van iedere belanghebbende beveelt de rechtbank de rooiing van de aanplanting

die met overtreding van artikel 35bis, § 5, van dit Wetboek is gedaan of behouden.

Het vonnis beveelt dat, indien de rooiing niet binnen de gestelde tijd is geschied, de

gemeente of de eiser voor de tenuitvoerlegging zullen zorgen op kosten en voor risico van de

overtreder.

Art. 37. Degene over wiens eigendom takken van bomen van een nabuur hangen, kan de

nabuur noodzaken die takken af te snijden.

Vruchten die vanzelf op het eigendom van de nabuur vallen, behoren de nabuur toe.

Degene op wiens erf wortels doorschieten, mag ze aldaar zelf weghakken.

Het recht om de wortels <weg> te hakken of de takken te doen afsnijden verjaart niet.

Voor beplantingen die nabij de perceelsgrens worden aangebracht geldt in principe de verplichting om de "wettelijke afstand" tussen deze beplanting en de perceelsgrens te eerbiedigen. De "wettelijke afstand" is: ofwel deze die door het (plaatselijk) gebruik wordt bepaald, ofwel deze die de wet oplegt indien er geen (plaatselijk) gebruik bestaat. De wettelijke regeling van deze afstanden is terug te vinden in artikel 35 van het Veldwetboek van 7 oktober 1886. Dit artikel bepaalt dat hoogstammige bomen, bij gebrek aan een vast en erkend (plaatselijk) gebruik, slechts op 2 meter van de scheidingslijn mogen geplant worden.

Wanneer wordt een boom als "hoogstammig" beschouwd ?

Dit moet feitelijk worden beoordeeld rekening houdend met de hoogte, de kroon- en wortelvorming,…maar de minimale hoogte die meestal vereist wordt is 3 meter. De afstand wordt berekend vanaf de kern van de boom tot aan de scheidingslijn. De decreetgever heeft vrij recent ook een wettelijke omschrijving gegeven aan het begrip "hoogstammige boom". Meer bepaald stelt artikel 99 van het decreet van 18 mei 1999 betreffende de ruimtelijke ordening dat als hoogstammige boom beschouwd wordt elke boom die op een hoogte van 1 meter boven het maaiveld een stamomtrek van 1 meter heeft. Indien men van plan is om dergelijke bomen te vellen, dan is hiervoor zelfs een stedenbouwkundige vergunning vereist.

Hoe zit het met andere bomen en hagen?

Andere dan hoogstammige bomen en levende hagen mogen slechts op een halve meter van de scheidingslijn tussen twee percelen worden geplant als er geen plaatselijk gebruik geldt. Voor dode hagen is er geen wettelijke afstand opgelegd: deze mogen zelfs op de scheidingslijn worden geplaatst. Dode hagen zijn bijvoorbeeld hagen die door droge takken gevormd worden.

En waar mogen fruitbomen worden geplant ?

Fruitbomen mogen tegen de gemene muur worden geplant zonder dat er een afstand dient in acht genomen te worden.

De hierboven uiteengezette regeling inzake afstand van beplanting strekt er eigenlijk toe om hinder voor de buren te vermijden. Deze hinder kan evenwel ook ontstaan omdat van naburige beplantingen takken over de perceelsgrens hangen, of omdat wortels doorschieten. Wat met overhangende takken en wortels die doorschieten? Hieromtrent wordt door de heersende rechtspraak en rechtsleer bepaald dat overhangende takken op verzoek van de gehinderde buurman moeten afgesneden worden, en dat doorgeschoten takken door de gehinderde buurman zelf mogen worden gehakt. Let wel! De bovenvermelde wettelijke regeling inzake wettelijke afstand van beplanting geldt enkel indien er geen andersluidende erfdienstbaarheid gevestigd werd. Werd zo'n erfdienstbaarheid gevestigd, dan geldt deze voor de bestaande beplantingen en voor diegene die zouden worden aangebracht ter vervanging van bijvoorbeeld teniet gedane bomen.